( 24 ) المتوكّلون يجرى ارزاقهم على ايدى العباد بلا تعب منهم ، و غيرهم مشغولون مكدودون . ترجمه : روزى متوكلان بر دست بندگان خدا بايشان مىرساند بىرنجى . و ديگر مردمان مشغول و رنجور مىباشند . ( 25 ) و قال بعضهم : لا ابالى اصبحت غنيّا او فقيرا ، فلا ادرى ايّهما خير لى . ترجمه : از بزرگان گفته‌اند : من باك ندارم كه توانگر باشم يا درويش ، كه من ندانم كه كدام بهتر است . ( 26 ) التّوكّل على التّجربة شكّ . فقيل لقائله « 1 » : فما الحيلة ؟ قال : الحيلة ترك الحيلة . ترجمه : يكى ازيشان گفت : توكل كردن بر تجربه [ شك ] باشد . گفتند : پس حيلت [ چيست ؟ گفت : حيلت ] آنست كه ترك حيلت كنى ، چه توكل خود عين ترك تدبير و حيلت باشد . ( 27 ) فى الوحى القديم : انّ الرّب قال : منّى الدّاء ، و منّى الدّ [ و ] اء و الشّفاء . فسأله نبىّ من انبيائه : فما يصنع الاطبّاء ؟ قال : يأكلون ارزاقهم ، و يطيّبون نفوس عبادى ، حتّى يأتى شفائى او قبضى . ترجمه : در وحى پيمبران پيشين آمده است كه : خدا گفت : درد از منست ، و درمان و شفا هم از من . آن پيمبر گفت : پس طبيبان در چه كارند ؟ خدا گفت : روزى خويش ميخورند ، و دل بندگان من خوش ميكنند ، تا آنگاه كه من شفا فرستم يا قبض روح كنم .

--> ( 1 ) - اصل : القائله .